Od 1 lutego 2026 r. będzie obowiązywała umowa pomiędzy Gminą Miasto Rzeszów a Rzeszowskim Stowarzyszeniem   Ochrony Zwierząt na dokarmianie kotów wolno żyjących w miejscach publicznych, na terenie miasta Rzeszowa.

Dokarmianie prowadzone będzie w miejscu bytowania zwierząt lub w bezpośrednim sąsiedztwie miejsca bytowania. 

O przyznaniu karmy i terminie jej odbioru Karmiciel kotów powiadomiony zostanie telefonicznie na podany nr telefonu.

Leczenie kotów wolno żyjących jest uzależnione od stopnia ich oswojenia. Koty te mają ograniczone zaufanie do ludzi i często tylko opiekunka - karmicielka, która je dokarmia ma możliwość złapania kota i udzielenia mu pomocy. RSOZ w miarę swoich możliwości finansowych, pokrywa w części koszty związane z leczeniem tych zwierząt.

W związku z nadejściem zimy warto pomyśleć, jak można pomóc ją przetrwać kotom wolnożyjącym. Zazwyczaj zwierzęta te potrafią sobie znaleźć schronienie na noc. Jednak, kiedy noce i dnie stają się coraz zimniejsze, potrzebują pomocy człowieka, aby móc dotrwać do nadejścia wiosny. Zimno to wielkie cierpienie dla każdego, a jego skutkami są często zapelenia dróg oddechowych, moczowych, rodnych, odmarznięcia, a nawet zamarznięcia ze skutkiem śmiertelnym.

Koty wolno żyjące-miejskie bytują w koloniach liczących od kilku do kilkudziesięciu osobników. Żyją blisko siedzib ludzkich i zachowują dosyć duży dystans w stosunku do ludzi, w tym również do swoich opiekunów/karmicieli pomimo tego, że identyfikują ich pozytywnie. W wielu przypadkach kolonie kotów wolno żyjących składają się z osobników spokrewnionych ze sobą, które urodziły się i wyrosły w jej obrębie. Przyłączenie się obcego kota do grupy jest bardzo trudne i z reguły koty obce nie są akceptowane.
W środowisku miasta koty nauczyły się wykorzystywać rozmaite źródła pokarmu, jednak w znacznej mierze korzystają z dokarmiania przez człowieka. Mając na uwadze typowy dla drapieżników oportunizm pokarmowy (wykorzystywanie pokarmu najłatwiejszego do zdobycia), należy dodać, że kot posiada niezwykle silnie uwarunkowane genetycznie programy zachowań łowieckich, które pomimo regularnego karmienia zwierząt, mogą być łatwo wyzwolone. Jak wykazały badania, myszy a prawdopodobnie również inne gryzonie mają zakodowaną genetycznie zdolność do ucieczki z miejsc, w których czują zapach kota. Można więc sądzić, że nawet nie polujące koty miejskie mogą odstraszać gryzonie.

Koty wolno żyjące - miejskie, tz dzikie, piwniczne, stanowią stały element ekosystemu miejskiego, a ich obecność w naturalny sposób zapobiega rozmnażaniu się szczurów. Niekiedy wystarczy sama ich obecność aby odstraszać gryzonie.
Nie są to zwierzęta bezdomne, w związku z tym, nie wolno ich wyłapywać, wywozić, ani utrudniać im bytowania w danym miejscu, a tym bardziej umieszczać w schroniskach. Utrudnianie, czy zamykanie dostępu do ich schronień w terenie zabudowanym, jakim są przede wszystkim piwnice, jest niehumanitarne!

Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt daje możliwości wszczęcia postępowania wobec osób, które znęcają się nad zwierzętami.

Wszelkie działania podjęte przez zarządców nieruchomości, jak też osoby opiekujące się wolno żyjącymi kotami, powinny odbywać się z zachowaniem zasad współżycia społecznego tak, aby nie stwarzać uciążliwości dla mieszkańców, a każdy człowiek powinien traktować je humanitarnie i postrzegać jako swoich sprzymierzęńców.

Szacuje się, że Warszawę zamieszkuje obecnie kilkadziesiąt tysięcy kotów wolno żyjących. Niestety, polskie prawo nie definiuje ich statusu, zakładając że kot jest zwierzęciem domowym i nie odnosząc się do stopnia jego oswojenia i warunków, w jakich żyje. Ustawa o ochronie zwierząt wyodrębnia zwierzęta domowe, gospodarskie i dzikie, przy czym żadne z tych określeń nie jest odpowiednie do rzetelnego opisania kota miejskiego. Większość tych zwierząt zachowuje się jak zwierzęta dzikie – nie życzą sobie bliższego kontaktu z człowiekiem, są nieufne, a na próby zbliżenia się lub dotknięcia reagują ucieczką lub nawet agresją. Ich zachowanie wynika na ogół z braku oswojenia i przebywania na wolności od wielu pokoleń. W związku z tym, że były kiedyś zwierzętami domowymi, żyją w otoczeniu człowieka i potrzebują jego pomocy, jednak brak oswojenia powoduje, że nie chcążyć w zamknięciu. Być może słusznym byłoby określenie ich jako kotów domowych zdziczałych, których nie da się już przenieść do warunków domowych....

DAJMY IM SZANSĘ NA PRZEŻYCIE,